Dinsdag 3 april 2007
Vanmiddag hebben we Chip in laten slapen. Het ging echt niet meer met de oude dame.
Vandaag ging het erg snel, ze werd steeds zwakker. Ze zakte steeds door haar poten en ze hijgde heel erg. Ook had ze veel last van haar ontlasting, elk uur liet ze het lopen, ook binnen, en er zat veel bloed bij. Ook was het erg dun.
De dierenarts zei dat de spieren van haar achterpoten al bijna helemaal weggeteerd waren, daarom zakte ze er ook steeds doorheen. Het hijgen duidde er op dat haar longen ook aangetast waren, en het bloed in haar ontlasting gaf aan dat haar darmen ook onder zaten.
Het is een gemis waar geen woorden voor zijn, we hebben ons erg gehecht aan Chip in de 2 jaar dat ze bij ons was. Ze blijft in gedachten altijd bij ons. En wat is het moeilijk zonder haar...
Kayleighs Chippie 15 maart 1994 - 03 april 2007
Maandag 2 april 2007
Het gaat steeds slechter met Chip. Ze doet haar behoefte nu overal, ze heeft er weinig controle meer over, en het is erg dun. Vanmiddag zijn we naar de dierenarts geweest en die heeft Chip weer onderzocht. Chip is erg mager geworden, ondanks dat ze meer eet. Ze weegt nog maar 16 kilo. Voor haar darmen hebben we pillen gekregen zodat haar ontlasting dikker wordt, 's ochtends en 's avonds krijgt ze er 2, samen met de Moderin. De dierenarts voelde overal op haar lichaam bultjes zitten, een teken dat het flink is uitgezaaid. Ook haar longen zijn aangetast, ze hijgt soms alsof ze een marathon heeft gelopen. Volgens de dierenarts ook een teken dat het overal in haar lichaam zit. Pijn heeft ze nog niet, want waar je ook drukt op haar lichaam, ze reageert er totaal niet op.
Volgens de dierenarts moeten we er serieus rekening mee houden dat het niet lang meer zal duren eer ze er echt last van krijgt. De beslissing om haar in te laten slapen nemen we nog steeds zelf, daar bemoeien ze zich niet mee. En zo hoort dat ook, want de beslissing nemen is al moeilijk genoeg...
